نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست

تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست

اجزای وجود من همه دوست گرفت

نامی است زمن بر من و باقی همه اوست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر تجربه عمیق عشق است که مانند خون در رگ‌ها و پوست وجود شاعر جریان دارد. عشق به حدی وجود شاعر را تهی کرده که او را از خود دور و پر از محبت دوست کرده است. تمامی اجزای وجود او به عشق و دوست معطوف شده و نام او تنها یادآوری از خودش است و باقی وجودش در عشق او منحل شده است.