شمارهٔ ۲۵۶ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دلبر قصّاب نه سر می دهیَم
نه شاخ امید هیچ بر می دهیَم
ناخورده زگرد رانِ وصل تو هنوز
در هجر چه گردن و جگر می دهیَم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده به معشوق خود می‌گوید که نه به او سر و نه به او امیدی می‌دهد و در عین حال، از درد و رنج جدایی‌اش می‌نالد. او به خاطر عشقش هنوز از لذت وصل فاصله دارد و در غم جدایی، هیچ چیز از خود را نثار نمی‌کند.