شمارهٔ ۲۵۸ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مردار چه به کار خویش سرگردان است
هم چارهٔ او ازو بود گردانست
نامرد بود که او نسازد با کس
آن کس که بساخت با همه مرد آن است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به این نکته اشاره می‌کند که مردار (چیزی که مُرده است) در کار خود سرگردان است و راه چاره‌ای ندارد. او به نوعی انتقاد می‌کند از کسانی که با دیگران خوب رفتار نمی‌کنند و می‌گوید که تنها کسی که با همه خوب رفتار کند، انسان واقعی است. در واقع، باید با دیگران ارتباط برقرار کرد و حل مسائل را در کنار هم جستجو کرد.