شمارهٔ ۲۶۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به بیان اهمیت ارتباط با مردم و جامعه می‌پردازد. او از کسی می‌خواهد که اگر به فکر دیگران و جامعه است، باید در میان مردم حاضر باشد و از تنهایی و جدا شدن از آن‌ها بپرهیزد. سوالی هم مطرح می‌کند که چرا کسی باید از همدلی و نزدیکی با دیگران بیزار باشد در حالی که زندگی اجتماعی نیازمند تعامل و محبت است. خلاصه اینکه، پیام اصلی این است که باید به مردم و ارتباطات اجتماعی اهمیت داد و از جدایی پرهیز کرد.