شمارهٔ ۲۷۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار بیانگر حسرت و اندوه شاعر از گذر زمان و از دست رفتن دوستی است که دیگر نمی‌توان به آن تکیه کرد. او به دنبال لحظات خوب و وفاداری در زندگی‌اش می‌گردد، اما متوجه می‌شود که یا وفا و دوستی وجود ندارد یا اگر هم بوده، دیگر نمانده است.