نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چشم همه اشک گشت و چشمم بگریست

در عشق تو بی چشم همی باید زیست

از من اثری نماند این عشق زچیست

چون من همه معشوق شدم عاشق کیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت از عشق سخن می‌گوید. او می‌گوید که همه چشمانش از عشق پر از اشک شده و به خاطر عشق، باید بدون چشم دیدن زندگی کند. او در نهایت بیان می‌کند که در این عشق، خود را گم کرده و نمی‌داند که عاشق کیست، زیرا تمام وجودش به معشوقش تعلق یافته است.