نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

با گل گفتم قدر عزیزان داری

چون خار چرا زیر قدمها داری

گل گفت مرا به رنگ و بو پنداری است

من خوار زپندار خودم پنداری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با گل صحبت می‌کند و از آن می‌پرسد که چرا نسبت به عزیزان خود ارزش قائل نیست؟ گل پاسخ می‌دهد که او را به خاطر زیبایی و عطرش می‌سنجند، اما در حقیقت خودش را کم‌ارزش می‌داند و این نازل بودن را به خود نسبت می‌دهد.