شمارهٔ ۳۹ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
این خوش پسران که در غمم می دارند
جان تو که هردم به دمم می دارند
دانی که برهنه سر زبهر چه شدند
کشتند مرا و ماتمم می دارند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از جوانان خوش‌چهره‌ای سخن می‌گوید که در غم او به سر می‌برند. او اشاره می‌کند که این جوانان جان او را همچون روح خود در خود دارند. همچنین، شاعر از بی‌خبری آنها از حالش پرده برمی‌دارد و می‌گوید که او به‌خاطر عشق و غم دچار مرگ احساسی شده است، در حالی که این جوانان همچنان برای او سوگواری می‌کنند.