شمارهٔ ۴۱ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عشّاق دمی زقید هجران نرهند
تا کام به زیر گام خود در ننهند
گر عاشق مایی زسر خود برخیز
کانجا به گزاف جه به کس می ندهند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان درد و رنج عاشقان می‌پردازد که از جدایی و هجران نمی‌توانند رهایی یابند. شاعر از عاشقان می‌خواهد که اگر حقیقی عاشق هستند، باید از خود بگذرند و جدایی را نادیده بگیرند، زیرا در این مسیر هیچ کس به سادگی به اراده خود نمی‌رسد.