شمارهٔ ۴۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اهمیت سادگی و فروتنی در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق واقعی نیاز به خودبینی و خودخواهی ندارد. عشق با عجز و بیچارگی همراه است و باید از تلاش‌های ظاهری و راه‌حل‌های سریع دوری کرد. به عبارت دیگر، در عشق نمی‌توان به دنبال قدرت و خودکفایی بود، بلکه باید به ضعف‌ها و نیازها اذعان کرد.