نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۷ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر سر که به تیغ عشق افکنده شود

در مرتبه بر ملایکش خنده شود

بویی زمی وصال باید ورنِه

عاشق به دم صور کجا زنده شود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به عشق و تاثیر آن بر روح انسان اشاره می‌کند. او می‌گوید هر کسی که در عشق تسلیم شود، به مقام والایی دست می‌یابد و در نهایت به حقیقت عشق و وصال می‌رسد. در غیر این صورت، عاشق نمی‌تواند به زندگی و ادامه حیات خود ادامه دهد. به طور کلی، این شعر به عمق و معنای عشق و پیوند آن با زندگی اشاره می‌کند.