نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گفتی که چو باد عشق گرد انگیزد

از دیدهٔ تو سیل چرا می ریزد

در آتش سودای تو می سوزد دل

چشم آب بر آن آتش دل می ریزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به عشق و احساسات شدید خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که عشق همچون بادی گرد و خاک ایجاد می‌کند، ولی چرا اشک‌هایش جاری می‌شود؟ دلش در آتش محبت می‌سوزد و چشمانش بر این آتش اشک می‌ریزند.