شمارهٔ ۱ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
این راه طریقت نه به پای عقل است
خاک قدم عشق ورای عقل است
سرّی که زسر فرشته زان بی خبر است
ای عقلک بی عقل چه جای عقل است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر بیان می‌کند که راه حقیقت و طریقت فراتر از عقل و فهم انسانی است. عشق و احساسات در این مسیر اهمیت بیشتری دارند و عقل نمی‌تواند به تنهایی به درک کامل این حقیقت برسد. بنابراین، کسی که به درک عمیق‌تری از عشق و حقیقت نرسیده، نباید به عقل خود اعتماد کند.