الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط — دیوان رباعیات اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / دیوان رباعیات

فهرست شعرها

• شمارهٔ ۱ — این راه طریقت نه به پای عقل است
• شمارهٔ ۲ — در جُستن راه شرع عقل اولی تر
• شمارهٔ ۴ — آنها که به عقل راه او می سپرند
• شمارهٔ ۳ — گفتم که شود به عقل پیدا حالم
• شمارهٔ ۵ — با اهل خیال اگر در آویزد عقل
• شمارهٔ ۸ — این علم حقیقتی به جز حرفی نیست
• شمارهٔ ۶ — دانش نه برای نفس خود باید و بس
• شمارهٔ ۱۲ — گر بر عملند خلق اگر معزولند
• شمارهٔ ۷ — آن چیست زهستی به جهان در که جز اوست
• شمارهٔ ۹ — هر چند به قدرت و به علم او با ماست
• شمارهٔ ۱۰ — نقاش ازل چو نقش ما انشا کرد
• شمارهٔ ۱۱ — در عالم اگر زاهد اگر رهبانند
• شمارهٔ ۱۳ — ابناء زمانه سخت نامعلومند
• شمارهٔ ۱۴ — آن را که حقیقت تو معلوم شود
• شمارهٔ ۱۵ — علم علما زشرع و سنّت باشد
• شمارهٔ ۱۷ — علمی که ازو گره گشاید بطلب
• شمارهٔ ۱۸ — و آنها که به دستار سر افراخته اند
• شمارهٔ ۱۹ — تا بتوانی خسته مگردان کس را
• شمارهٔ ۲۰ — در دیدهٔ خود اگر نکوهیده شوی
• شمارهٔ ۱۶ — علمی است که از لاو لَمت برهاند
• شمارهٔ ۲۴ — عدل است که ملک برقرار آید ازو
• شمارهٔ ۲۶ — ار پیش روی زکبر محروم شوی
• شمارهٔ ۲۸ — درویشان را کم آمدن افزونی است
• شمارهٔ ۲۲ — هرگز نبود که در دلم جان نشوی
• شمارهٔ ۲۳ — ظلم از دل وز دین ببرد نیرو را
• شمارهٔ ۲۵ — ای دل اگرت بصیرت حق بین است
• شمارهٔ ۲۷ — در دهر هر آنک تخم خدمت پاشد
• شمارهٔ ۲۱ — ناجسته دوای درد خویش ار مردی
• شمارهٔ ۳۵ — پاک آمده ای در طلب پاکی باش
• شمارهٔ ۲۹ — کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست
• شمارهٔ ۳۲ — هر کس که زمام نفس محکم گیرد
• شمارهٔ ۳۳ — شادی طلبی برو گدای همه باش
• شمارهٔ ۳۴ — چون باد به کوی دوست تازان می باش
• شمارهٔ ۳۶ — از علم اگر دل تو را هست چراغ
• شمارهٔ ۳۰ — صاحب نظران آینهٔ یکدیگرند
• شمارهٔ ۳۱ — از علم همه حلم و تواضع زاید
• شمارهٔ ۳۸ — مردم زفروتنی قرین می گردد
• شمارهٔ ۴۱ — شکرانهٔ آنک خواجهٔ بنده نئی
• شمارهٔ ۳۷ — در راه تواضع ار سرافکنده شوی
• شمارهٔ ۳۹ — در عشق حمول و حمله کش می باشم
• شمارهٔ ۴۰ — زین گونه که نعمت تو فرماید کرد
• شمارهٔ ۴۴ — از مهر تو بر پای دلم قَید شدَه
• شمارهٔ ۴۳ — گفتم که یکی روز بپرسم خبرش
• شمارهٔ ۴۲ — دلداری کن اگر دلی داری تو
• شمارهٔ ۴۷ — در خون جگر اگر در آغشته منم
• شمارهٔ ۵۰ — اجداد من از صدور ایران بودند
• شمارهٔ ۴۶ — ثابت قدمان راه صحبت پیوست
• شمارهٔ ۴۸ — آن را که دل از راهِ صفا پر نور است
• شمارهٔ ۴۹ — ای دوست من از هیچ مشوّش گردم
• شمارهٔ ۴۵ — جان گرچه که نیست حضرتت را درخورد