نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ابناء زمانه سخت نامعلومند

از عیش حقیقتی از آن محرومند

بوی گل دل جمله جهان بگرفت است

افسوس که این مدّعیان مزکومند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که انسان‌های زمانه‌اش در درک حقیقت و لذت‌های واقعی ناتوانند و از نعمت‌های آن محروم هستند. همچنین اشاره می‌کند که زیبایی‌ها و طراوت‌های جهان به همه رسیده، ولی افسوس که کسانی که خود را مدعی می‌دانند، از این حقیقت دورند و در اشتباهند.