نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از علم همه حلم و تواضع زاید

وز جهل همه گَند دماغ افزاید

بگذار دماغ اگر که علمت باید

پوسیده دماغ علم را کی شاید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیان می‌کند که علم باعث ایجاد عقل و تواضع در انسان می‌شود، در حالی که جهل موجب افزایش نادانی و مشکلات ذهنی می‌شود. اگر به دنبال علم هستید، باید از افکار پوسیده و جهل فاصله بگیرید؛ زیرا علم کهن و بی‌فایده به هیچ دردی نمی‌خورد.