شمارهٔ ۳۶ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از علم اگر دل تو را هست چراغ
هان تا ننهند علم تو را بر دل داغ
چون علم آمد دماغ لایق نبود
از خود تو خود انصاف بده علم و دماغ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت علم و فهم صحیح اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر دل آماده پذیرش علم باشد، علم می‌تواند نورانی‌کننده باشد. اما اگر عقل و ذهن لایق دریافت علم نباشند، ممکن است علم فقط بار اضافی بر دل بگذارد. در نهایت، انسان باید از خود انصاف دهد و توجه کند که آیا واقعاً شایسته علم هست یا نه.