نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آنها که به عقل راه او می سپرند

شرط است کز آشیان هستی بپرند

زنهار در آن راه تو پرواز مکن

کانجا مگسانند که سیمرغ خورند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به این نکته اشاره دارد که آنهایی که تصمیم می‌گیرند به عقل و دانش خود اعتماد کنند، لازم است از دنیای مادی و محدودیت‌های آن دست بکشند. همچنین هشدار می‌دهد که در این مسیر نباید پرواز کرد و از آشیانه‌ای که در آن هستند فاصله گرفت، چون در آنجا، فقط مگس‌ها وجود دارند و سیمرغی که نماد کمال و معنویت است، پیدا نمی‌شود. در واقع، به دست آوردن کمال نیازمند تلاش و پرهیز از دامی است که انسان‌ها را به دنیا می‌کشاند.