شمارهٔ ۴۱ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شکرانهٔ آنک خواجهٔ بنده نئی
وندر پی رزق خود پراکنده نئی
چون خواهندت بده که ملکی است عظیم
آخر تو چو او نیز تو خواهنده نئی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به یادآوری اهمیت شکرگزاری و درک مقام و موقعیت خود می‌پردازد. او می‌گوید که فرد نباید در پی روزی و رزق خود، از مقام و جایگاه خود غافل شود. همچنین اشاره می‌کند که اگر کسی بخواهد به او چیزی بدهد، باید بداند که او نیز به دنبال خواسته خود نیست و در حقیقت در تلاش برای رسیدن به چیزهای بزرگ‌تر است.