نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

با اهل خیال اگر در آویزد عقل

شاید که همیشه خون جان ریزد عقل

با عاشق گرم رو کجا دارد پای

چون رخت نهاد عشق بگریزد عقل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره تضاد بین عقل و عشق صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که اگر عقل با اهل خیال و عشق درافتد، ممکن است همیشه دچار درد و رنج شود. همچنین اشاره می‌کند که عقل در برابر عشق و شور و شوق نمی‌تواند پایدار بماند و به نوعی از عشق فرار می‌کند. در کل، این شعر به چالش‌های عقل و احساسات عاشقانه می‌پردازد.