شمارهٔ ۲۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر عزم خود را برای کنترل نفس و عقلش نشان می‌دهد. او می‌خواهد عقل را به زنجیر بکشد تا از اشتباهات دور بماند، اما از سوی دیگر با وجود این تلاش‌ها، هدفش در برابر موانع و مشکلات مقاومتی نمی‌کند و به نوعی آن را به بی‌ادبی تشبیه می‌کند. شاعر در پایان از خود می‌پرسد که با این نفس بی‌ادب و غیرقابل کنترل چه باید بکند.