شمارهٔ ۲۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که خواجه (پادشاه یا مقام‌دار) به جای یقین، به گمان و شبهه وابسته است. شاعر به او می‌گوید که اگر به حقیقت و نشانه‌های واقعی نیاز دارد، باید از طمع و وابستگی‌ها دور شود و برای دستیابی به آنچه می‌طلبد، باید تلاش کند و از موقعیت کنونی‌اش بلند شود.