شمارهٔ ۴۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت‌ها به این موضوع اشاره دارند که اگر انسان دچار خودبینی و غرور شود، درک و دید او محدود می‌شود و مانند موری در دایره‌اش گرفتار می‌ماند. اما اگر از خودبینی دور شود و به جای خود را درک کند، می‌تواند به نور و بصیرت دست یابد. به عبارتی دیگر، خودبسندگی و تکبر فرد را از حقیقت دور می‌کند، در حالی که فروتنی و دوری از خودبینی به بینش و آگاهی می‌افزاید.