نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از خوی بد تو زان همی رنجد کس

کاندر نظرت هیچ نمی سنجد کس

یک پوست فزون نیست تو را در همه تن

چون از تو پُر است کی درو گنجد کس

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به انتقاد از رفتار و خوی بد فردی می‌پردازد که به نظر دیگران اهمیتی نمی‌دهد. شاعر می‌گوید که تنها یک پوست (به معنای ظاهر) از وجود او باقی مانده است و اگر درون او پر از خوی بد باشد، هیچ چیز دیگر نمی‌تواند درونش جا بگیرد. به این معنا که ویژگی‌های منفی فرد، تمام وجود او را اشغال کرده و هیچ فضایی برای خوبی‌ها یا ارزش‌های دیگر باقی نمی‌گذارد.