نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۴ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون خاک به زیر پایها فرسودن

به زانک به عجب آب روی افزودن

چون آتش اگر تیز شوی می شاید

چون باد سبکبار نشاید بودن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تغییرات و تحولات زندگی اشاره دارد. در ابتدا، از فرسایش خاک زیر پاها صحبت می‌کند که نشان‌دهنده ناپایداری است. سپس به افزایش آب روی درختان اشاره می‌کند که نماد رشد و زندگی است. در ادامه، به قدرت آتش و تیز شدن اشاره می‌کند که می‌تواند شجاعت و شدت را نشان دهد. و در نهایت، از باد سبکبار صحبت می‌کند که به آزادی و بی‌قیدی اشاره دارد. از این رو، شعر به تضاد بین ثبات و تغییر، و بین سنگینی و سبکی می‌پردازد.