نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۶ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بیگانگی ات چو با دل خویش آید

هر جای که مرهمی زنی نیش آید

صد زخم خوری به تیغ بر تن به از آنک

یک زخم زتو بر دل درویش آید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این متن به بیگانگی و دردهایی که از آن ناشی می‌شود اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که هر کجا که تلاش برای درمان و تسکین دردها می‌شود، در عوض درد و نیشی جدید به وجود می‌آید. به عبارتی، هزاران زخم جسمی بر تن بهتر از یک زخم احساسی و روحی است که از طرف فردی نزدیک و عزیز برسد. این کلمات نشان‌دهنده‌ی عمق احساسات و آسیب‌های عاطفی هستند که در روابط انسانی ممکن است ایجاد شود.