شمارهٔ ۸۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر کاو درمی به خون دل جمع آرد
می نگذاری تا به تو می نسپارد
چون می گذری و می گذاری همه را
باری بگذار تا همو می دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به احساس عمیق خود از درد و رنج ناشی از عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید که هر کسی که با دل خونین خود شراب می‌ریزد، به خاطر عشقش آن را به دیگران نمی‌دهد. وقتی تو از کنار او می‌گذری و همه را فراموش می‌کنی، او تنها خواسته‌اش این است که اجازه بدهی تا همین عشق را برای خود نگه دارد.