شمارهٔ ۱۳ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر شاعر به مخاطب می‌گوید که هنگام نگه‌داشتن کلاه خود، آن را به‌طور کامل در دست نداشته باشد و به چیزهای بی‌فایده نپردازد. او از کسی می‌خواهد که درباره مسائلی که هیچ تجربه‌ای از آن‌ها ندارد، صحبت نکند و به دنبال چیزهای سطحی مانند نان‌های خانقاهی نرود. به‌طور کلی، شاعر به اهمیت توجه به مسائل واقعی و دوری از موضوعات بی‌معنی اشاره می‌کند.