الباب التاسع: فی السفر و الوداع — دیوان رباعیات اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / دیوان رباعیات

فهرست شعرها

• شمارهٔ ۶ — در عشق دل خراب چتواند کرد
• شمارهٔ ۷ — ای دل به سری پر زهوس چتوان کرد
• شمارهٔ ۲ — جز دُرد سفر دلم نمی آشامد
• شمارهٔ ۳ — اینجا اگرم کار به فرهنگ نشد
• شمارهٔ ۱ — هر کس که سفر کرد پسندیده شود
• شمارهٔ ۴ — تا در سر من فتاد سودای وداع
• شمارهٔ ۵ — هر بازو را زور کمان تو کجاست
• شمارهٔ ۹ — رویی نه که از هوای او بگریزم
• شمارهٔ ۱۰ — هر چند به دل سوختهٔ درد توَم
• شمارهٔ ۱۲ — روزیت به مهر من نمی سوزد دل
• شمارهٔ ۱۱ — رویی نه که پشت جان قوی ماند ازو
• شمارهٔ ۱۳ — چون سر بنهادیم کلاهی کم گیر
• شمارهٔ ۱۵ — درمان طلب از طبیب اگر رنجوری
• شمارهٔ ۱۴ — ما را به خرابات به کس نسپارند
• شمارهٔ ۸ — کس مشکل اسرار حقیقت نگشاد
• شمارهٔ ۱۸ — روزی است که دار و گیر خواهد بودن
• شمارهٔ ۲۱ — مدهوش تو را ترانه ای بس باشد
• شمارهٔ ۱۶ — هر کس که زدردی به دوایی برسد
• شمارهٔ ۱۹ — ای دل چه گرفته است غم کام تو را
• شمارهٔ ۱۷ — چون نیست [امید] خلق بر وفق مراد
• شمارهٔ ۲۲ — فریاد که آن سرو چمن می خسبد
• شمارهٔ ۲۰ — از گردش گردون که فلک گردان است
• شمارهٔ ۲۳ — گر نیست دلت شاد به تقصیر و قصور
• شمارهٔ ۲۴ — یکچند فلک به کام ما گردان بود
• شمارهٔ ۲۸ — دل در سر عهد استوار خویش است
• شمارهٔ ۲۹ — بر قد دلم راست قبای غم تست
• شمارهٔ ۳۰ — جان در تن من زنده برای غم تست
• شمارهٔ ۳۱ — ای دل غم عاشقی تو را تنها نیست
• شمارهٔ ۲۷ — جانا غم تو زهر چه گویی بتر است
• شمارهٔ ۲۵ — افسوس که خلق سخت کوته نظرند
• شمارهٔ ۲۶ — ما اطیب عیشی معه لولایی
• شمارهٔ ۳۴ — در هر نفسی درد سری آرد غم
• شمارهٔ ۳۷ — من در غم عشقت غم عالم نخورم
• شمارهٔ ۳۶ — مسکین دل من که رای دارد با غم
• شمارهٔ ۳۸ — آن کز دل اوست بر دل من هر غم
• شمارهٔ ۳۳ — خواهم که مرا با غم او خو باشد
• شمارهٔ ۳۹ — سیر آمدم از غم دمادم خوردن
• شمارهٔ ۳۵ — در پای تو گردد سر هر گردن پست
• شمارهٔ ۳۲ — من با غم عشق تو نباشم جز شاد
• شمارهٔ ۴۰ — غم گفت کزو دو دیده خون باید کرد
• شمارهٔ ۴۱ — دل در غم غم زنش که غم با غم خورد
• شمارهٔ ۴۲ — بیگانهٔ جان شد دل و خویش غم تو
• شمارهٔ ۴۳ — سبحان الله چه سخت کاری غم تو
• شمارهٔ ۴۴ — هر جا که غم است زنگ آیینهٔ ماست
• شمارهٔ ۴۵ — مسکین دل برخاسته هر جا که نشست
• شمارهٔ ۴۷ — هرگه که دلم فرصت آن در جوید
• شمارهٔ ۴۶ — عاقل آن است که سخرهٔ غم نشود
• شمارهٔ ۵۰ — نارنج و ترنج بر سر خار که دید
• شمارهٔ ۵۱ — او را طلبی و تو منی اینت غلط
• شمارهٔ ۴۹ — ناکس که به کس شود نمازی نبود
• شمارهٔ ۴۸ — ناجنس حلاوت جوانی بُبَرد