شمارهٔ ۹ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / اشعار و قطعات پراکندهٔ دیگر / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ما تو را حرمتی اگر داریم
نه زاندیشه ای است یا بیمی
یا زمال تو، گر بسی داری
چشم داریم بر زر و سیمی
لیک از روی مزد می خواهیم
که تو را می کنیم تعظیمی
همه ریشت به کوه ما گفتیم
چون تو در خشم می‌شوی نیمی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن بیانگر احترامی است که افراد برای کسی قائلند، اما این احترام نه به خاطر تفکر یا ترس از اوست و نه به خاطر ثروتش. بلکه این احترام به خاطر پاداشی است که از او می‌خواهند. در نهایت، اشاره می‌شود که همه‌ی آنچه گفته شده، از عشق و ارادت به او سرچشمه می‌گیرد و از طرف دیگر، به خشم او نیز اشاره شده و تأثیر آن بر روابط بیان می‌شود.