نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / اشعار و قطعات پراکندهٔ دیگر / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

به شب چندان خور ای جان بادهٔ ناب

که راهی وا در و دیوار بینی

نه چندانی که چون تا کاهی از خواب

درآیی ... خود چار بینی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت نوشیدن باده ناب در شب اشاره دارد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که در این شب، با نوشیدن باده، به دنیای دیگری سفر کند و دنیای جدیدی را تجربه کند. همچنین به خواب و بیداری اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که این تجربه باید فراتر از حالت عادی باشد، به گونه‌ای که وقتی از خواب بیدار می‌شوید، همه چیز را تغییر یافته ببینید.