شمارهٔ ۳۸ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از احساسات عمیق خود صحبت می‌کند. او اشاره دارد که آه و ناله‌اش تاثیری ندارد و تنها به شمارش روزها و عذاب‌هایش می‌پردازد. با وجود درد دل، اشک و حسرت، هیچ یک از اینها نتوانسته تغییر مثبتی در وضعیتش ایجاد کند. شاعر به نوعی یأس و ناامیدی از تأثیرگذاری احساساتش اشاره دارد.