شمارهٔ ۴۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به زیبایی و جذابیت یک زن اشاره دارد. از رنگ چهره‌اش که مانند گل زیباست و لب‌هایش که مانند لعل شیرین است، احساس شوق و عشق می‌شود. همچنین، زیبایی‌اش به حدی است که دیدن او مانند دیدار چاهی زیبا، تشنگی و عطش را در دل ایجاد می‌کند.