شمارهٔ ۵۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عمق عشق و غم خود می‌گوید. او بیان می‌کند که هر نفسش تحت تأثیر اندوه معشوقش است و در درد او سهیم است. همچنین از تنهایی و دلتنگی‌اش می‌گوید که در آن هیچ کس جز معشوقش نیست و همین اندوه او را به شدت آزار می‌دهد. به طور کلی، شعر حس عمیق وابستگی و غم ناشی از جدایی را منتقل می‌کند.