شمارهٔ ۹ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر عشق به معشوقش را محور زندگی‌اش می‌داند و بر این باور است که غیر از عشق او، همه چیز بیگانه است. او به هر شکلی که باشد، با غم معشوقش کنار می‌آید، زیرا این غم برای او آشنا و دوست‌داشتنی است.