شمارهٔ ۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت یک فرد اشاره می‌کند. لب‌های او مانند سنگ الماس سرخ (لعل) است و بوی دمش به مشکی دلپذیر می‌ماند. همچنین، او به شراب آتشین و قدحی که مملو از آب خشک است، اشاره می‌کند. این ترکیب‌ها تصویرگری از جذابیت و شوق را به نمایش می‌گذارد.