غزل شمارهٔ ۳۸۱ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از معشوق خود می‌خواهد که پرده را کنار بزند و خود را نشان دهد تا او بتواند عشق و دل‌تنگی‌اش را ابراز کند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که بی‌وجودی معشوق، او به شدت در عذاب است. او از ننگ کمک و یاری‌اش نسبت به معشوق ابراز تاسف می‌کند و از او می‌خواهد که برای همیشه از این قاعده و دلخوشی‌های بی‌مورد بگذرد. شاعر به عشقش نسبت به معشوق اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که یا دلش را به او بازگرداند یا او را به حال خود واگذارد. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که فراق معشوق برایش تحمل‌ناپذیر است و او را به فریاد می‌آورد.