غزل شمارهٔ ۸۲۹ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به زیبایی و عشق اشاره می‌کند و آرزو دارد که اگر هزار زیبایی مانند معشوقش داشت، دل مردم را به خوبی می‌فهمید. او بیان می‌کند که اگر معشوقش مثل او زیبا بود، دل شکسته دیگران را درک می‌کرد. در عالم دیگر، اگر معشوق به او میلی نشان می‌داد، از دوستی در جنت ناراحتی نداشت. او همچنین از درد جدایی و فراقت می‌گوید و اینکه اگر معشوقش به او نزدیک می‌شد، از مسائل دنیوی نگران نمی‌شد. شاعر به انتظار وعده‌اش در زندگی اشاره می‌کند و نهایتا به زیبایی معشوقش و آرزوی دست دادن با او می‌پردازد.