رباعی شمارهٔ ۱۲۷ اوحدی مراغهای
اوحدی مراغهای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
نی بیتو مرا قرار باشد یک دم
نی سوی منت گذار باشد یک دم
هر گه که بخواندمت به کاری باشی
پیداست که خود چه کار باشد یک دم؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به شدت وابستگی و دلتنگی خود را برای معشوق بیان میکند. او میگوید که نبود معشوق موجب تحمل ناپذیری و عدم آرامش اوست و اینکه هر بار که نام معشوق را میبرد، این وابستگی و احساسات در او نمایان میشود. به طور کلی، این شعر احساسات عمیق عاشقانه و نیاز به وصال را منتقل میکند.