رباعی شمارهٔ ۱۷۶ اوحدی مراغهای
اوحدی مراغهای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای خاک تو آب سبزه زار صافی
تابوت تو سرو جویبار صافی
تا عمر مراغه بود هرگز ننشاند
مانند تو سرو در کنار صافی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و لطافت خاک و طبیعت اشاره دارد و از مراغه به عنوان جایی نام میبرد که در آن درختان سرو و جویبارها وجود دارند. شاعر به تمایز و زیبایی خاصی که این طبیعت دارد اشاره میکند و میگوید هیچ چیزی مانند این سادگی و زیبایی وجود ندارد.