رباعی شمارهٔ ۱۷۹ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به این معناست که اگر صد سال هم برای خود عذاب بکشی و درون خود را به زحمت بیندازی، ولی اگر یک تار موی خود را برای خوشایند مردم و برای جلب نظر آنها فدای کنی، به رغم تمام تلاش‌هایت، ممکن است بارها از حقیقت و حق دور شوی. یعنی اهمیت واقعی به خویشتن و حقایق درونی بیشتر از تلاش برای جلب رضایت دیگران است.