رباعی شمارهٔ ۲۹ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدست
تا در دل او مهر تو آتش نزدست
از طرهٔ طیرهٔ تو مشک ختنی
عمریست که هرگز نفسی خوش نزدست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید هیچ‌کس از درد و غم عشق او مثل او سخن نمی‌گوید، زیرا تنها اوست که در دلش عشق او شعله‌ور است. همچنین، او به جذابیت و دلربایی محبوبش اشاره کرده و بیان می‌کند که هرگز بویی از خوشبختی را نچشیده است.