رباعی شمارهٔ ۳۲ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و لذت‌های طبیعت اشاره دارد. شاعر از خوشی و سرور می‌گوید که در میان می‌پرستان و بر روی سبزه و گل تجربه می‌شود. او به کسانی که به خودآگاهی مغرورانه افتخار می‌کنند، تذکر می‌دهد که لذتی که مستان از زندگی می‌برند، را درک نمی‌کنند.