رباعی شمارهٔ ۴۱ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر عشق و محبت شاعر به معشوق است. شاعر می‌گوید که اگر معشوق به او محبت کند، همه چیز برایش خوشایند و زیبا خواهد بود. همچنین اشاره به زیبایی و قامت معشوق دارد و ابراز می‌کند که زمانی که از او سخن می‌گوید، تنها حقیقت را بیان می‌کند. در کل، احساس عمیق و صادقانه شاعر را نسبت به محبوبش نشان می‌دهد.