رباعی شمارهٔ ۴۴ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
باد سحری چو غنچه را لب بشکافت
نور رخ گل روی چو خورشید بتافت
از سایهٔ خرپشتهٔ میمون فلک
در پشته نگه کن که چه سرسبزی یافت؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و طراوت صبحگاهی اشاره دارد. باد صبحگاهی مانند غنچه‌ای شکفته می‌شود و نور چهره‌ی گل مانند خورشید می‌درخشد. همچنین، از سایه‌ی خرپشته (بام) به زیبایی و سرسبزی دنیای طبیعت اشاره می‌کند.