رباعی شمارهٔ ۵ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمع از سر خود گذشت و آزاد بسوخت
بر آتش غم خنده‌زنان شاد بسوخت
من بندهٔ شمعم، که ز بهر دل خلق
ببرید ز شیرین و چو فرهاد بسوخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر درباره شمعی سخن می‌گوید که با وجود درد و رنج خود، برای شادی و دل‌خوشی دیگران می‌سوزد. شمع از جان خود می‌گذرد و با لبخندی بر روی آتش غم می‌سوزد، همان‌طور که فرهاد برای عشقش سوزانده می‌شد. در نهایت، شاعر خود را بنده‌ای می‌داند که برای دل مردم حاضر است قربانی شود.