نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۵۰ اوحدی مراغه‌ای

اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دل بندهٔ بند سنبل پست تو باد!

جان شیفتهٔ دو نرگس مست تو باد!

زلف طرب و طرهٔ دستار مراد

مانندهٔ دستارچه در دست تو باد!

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات احساس عشق و دلبستگی عمیق خود را بیان می‌کند. او می‌گوید دلش به زیبایی سنبل (گل) و جانش به جذابیت نرگس (دیگر گل) وابسته است. همچنین زلف و طرز آرایش او را به عنوان نشانه‌ای از خوشبختی تشبیه می‌کند و آرزو می‌کند که همیشه در کنار او باشد.