رباعی شمارهٔ ۶۸ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی‌های چهره محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی او مانند یک خلأ است که پرورده شده و درخشان است. همچنین، لعل (گوهری) که در لب‌های او وجود دارد، به طعمی خوش و گوارا تشبیه شده است. شاعر نیز به عمق احساساتش اشاره می‌کند که حتی با وجود اینکه لب محبوب در کنار اوست، این احساسات هنوز هم در خون او جاریست.