بخش ۲۷ - تمای سخن اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به فکر و احساسات یک ماه عاشق می‌پردازد که در حال فکر کردن به معشوقه‌اش است. او از نگرانی و رنج ناشی از دوری از معشوق می‌گوید و این که وقتی در کیسه‌اش تنها کمی پول (سیم) دیده، به فکر دوری و هجران افتاده است. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که هر نامه‌ای که نوشته می‌شود، ابتدا با تلخی همراه است، حتی اگر بعداً به شکری شیرین تبدیل شود.