نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴ - بام شکسته پروین اعتصامی

پروین اعتصامی / مثنویات، تمثیلات و مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

بادی وزید و لانهٔ خردی خراب کرد

بشکست بامکی و فرو ریخت بر سری

لرزید پیکری و تبه گشت فرصتی

افتاد مرغکی وز خون سرخ شد پری

از ظلم رهزنی، ز رهی ماند رهروی

از دستبرد حادثه‌ای، بسته شد دری

از هم گسست رشتهٔ عهد و مودتی

نابود گشت نام و نشانی ز دفتری

فریاد شوق دیگر از آن لانه برنخاست

و آن خار و خس فکنده شد آخر در آذری

ناچیز گشت آرزوی چند ساله‌ای

دور اوفتاد کودک خردی ز مادری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، توصیف می‌شود که وزش باد لانه‌ای کوچک را ویران کرده و با این حادثه، بامکی فرو می‌افتد و بر سر کسی می‌افتد. همچنین، تاثیر این واقعه بر موجودات و روابط انسانی بیان شده است؛ پرنده‌ای آسیب می‌بیند و در نتیجه، فردی از راه خود منحرف می‌شود و دری به رویش بسته می‌شود. به طور کلی، معنی این شعر به از هم پاشیدگی روابط و آرزوها و به نابودی رفتن نعمت‌ها و فرصت‌ها اشاره دارد. بازتاب فروپاشی و دلتنگی از فقدان‌ها و جدایی‌ها در این اشعار مشهود است.